|
La communauté orthodoxe géorgienne de Paris
La paroisse Sainte Nino
fut fondée pour être celle des géorgiens orthodoxes réfugiés en France à
la suite de l'invasion de la Géorgie par les armées bolchéviques russes en
1921. Ces réfugiés voulurent maintenir, hors des frontières nationales, la
pratique de la chrétienté géorgienne vieille de plus de seize siècles. En
effet, c’est vers 337, que la Georgie fut évangélisée. Elle le fut, fait
unique dans l’histoire de l’Eglise, par une femme, Sainte Nino, sous le
patronage de laquelle se trouve cette chapelle.
Les communautés
orthodoxes, qui se forment en dehors des limites territoriales des églises
autocéphales, entrent dans la juridiction du Patriarche Œcuménique, siège
de Constantinople, quelle que soit l’origine des fidèles qui composent ces
communautés. Le Patriarche Œcuménique, le premier parmi les Patriarches et
Primats qui gouvernent les Eglises orthodoxes locales dont l’ensemble
constitue l’Eglise orthodoxe universelle, en sa qualité de Proto-Hiérarque
de l’Eglise orthodoxe toute entière, possède un privilège de juridiction
sur ces communautés orthodoxes.
Conformément aux canons du
IVème Concile Œcuménique, la Paroisse Sainte Nino fut créée
selon le principe territorial de la délimitation des Eglise locales.
La situation canonique de
la communauté orthodoxe géorgienne de France est fondée par trois actes
normatifs, qui sont :
-
l’épître du Patriarche Basile III, en date du 29 avril 1929. Cet épître
autorise en principe la constitution et l’érection canonique d’un Paroisse
orthodoxe géorgienne en France et donne à l’Exarque du Patriarcat
Œcuménique pour l’Europe Occidentale et du Nord, pouvoir d’en régulariser
la réalisation en précisant les conditions de cette régularisation ;
- les
statuts de l’association cultuelle, avec pour titre Paroisse ou Eglise
orthodoxe géorgienne de Sainte Nino. Cette association fut déclarée le 23
août 1929 ;
- la
ratification accordée auxdits statuts, le 17 septembre 1929, par l’Exarque
du Patriarcat Œcuménique pour l’Europe Occidentale et du Nord.
Les statuts de Sainte Nino
précisent notamment que conformément aux principes canoniques de l’Eglise
orthodoxe, l’Eglise orthodoxe géorgienne de Sainte Nino se trouve sous la
juridiction et la protection de S.S. le Patriarche Œcuménique et fait
partie du diocèse orthodoxe de Thyatire ; en même temps, étant l’émanation
de l’Eglise orthodoxe de Géorgie, l’Eglise géorgienne de Sainte Nino
maintiendra un lien spirituel constant avec l’Eglise orthodoxe de Géorgie
et son chef.
Lors de la constitution de
la Paroisse Sainte Nino, les fondateurs, et en particulier le prince
Ilamaz-Michel Dadéchkéliani, alors secrétaire de la Légation de la
République de Géorgie en France, ont voulu et ont su donné à la paroisse
Sainte Nino, par leurs travaux et les démarches auprès de la hiérarchie
ecclésiastique, la base canonique la plus sûre.
Le 24 mai 1931, le premier
Recteur de la Paroisse, le Père Grégoire Péradzé, docteur en philosophie,
doyen à l’Université de Bonn, fut ordonné prêtre par le métropolite
Germanos, Exarque du Patriarche Œcuménique, en la cathédrale orthodoxe
grecque Saint Etienne de Paris. Le Père Péradzé, promus à la dignité
d’archimandrite, fut par la suite nommé professeur à la Faculté de
théologie orthodoxe de l’Université de Varsovie. Pendant la seconde guerre
mondiale, le Père Péradzé fut arrêté en Pologne, déporté et mourut en
martyr à Auschwitz en 1942.
En 1943, le Père Nicolas
Zabakhidzé, ordonné prêtre en Géorgie, et qui avait fui la Géorgie à la
suite de l’insurrection nationale de 1924, a remplacé le Père Péradzé
jusqu’en 1949.
Mama Ilia
De juin 1949 à mars 1988, l’archiprêtre Elie Mélia, diplômé de l’Institut de théologie Saint Serge,
ordonné prêtre en France en août 1943, fut pendant près de quarante
années, le recteur de la paroisse et l’autorité spirituelle et morale
d’un grand nombre de Géorgiens en exil, qu’ils furent en France ou à
l’étranger. Historien de l’église ancienne, professeur à l’Institut de
théologie orthodoxe de Paris, le père Elie Mélia, à la demande des
Exarques successifs du Patriarcat Œcuménique, représentait régulièrement
le Patriarcat Œcuménique dans le mouvement de rapprochement entre les
chrétiens de différentes confessions.
A la suite du décès du
Père Mélia le 15 mars 1988, le métropolite Jérémie, Exarque du Patriarche
Œcuménique a apporté aide et assistance à la paroisse Sainte Nino afin
qu’elle puisse trouver un prêtre au sein de la communauté géorgienne en
France. Pour cela, le Père Gabriel Henry fut nommé par la métropole au
service de la paroisse Sainte Nino et servi de mars à septembre1988,
jusqu’à son décès. Son successeur fut l’archimandrite Méthode Alexiou qui,
à son tour, aida et assista la communauté géorgienne en France, jusqu’en
1993.
Mama Artchill
En décembre 1992, après
avoir été ordonné diacre en 1991, le père Artchil Davrichachvili, né en
France, fut ordonné prêtre en la cathédrale orthodoxe grecque Saint
Etienne de Paris par le métropolite Jérémie. Depuis 1993, le Père Artchil
Davrichachvili est le recteur de la paroisse.
C’est à partir de
septembre 1973 que le culte de la paroisse Sainte Nino est célébré dans la
chapelle actuelle, propriété de la paroisse. Jusqu’à cette date et depuis
1944, le culte était célébré dans des locaux loués à Paris. En 1973, à la
suite d’une action et sous l’impulsion de M. Lévan Zourabichvili,
président de l’Association Géorgienne en France, un local a pu être acquis
à Paris, grâce à la générosité des Géorgiens de France et de l’étranger.
L’aménagement et la décoration de cette chapelle furent confiés à M.
Alexis Kobakhidzé, architecte.
Cette chapelle fut
l’unique lieu de culte en langue géorgienne hors des frontières de la
Géorgie, depuis sa constitution jusqu’aux années 1990. Tout en maintenant
sa dépendance canonique vis-à-vis du Patriarcat Œcuménique, la paroisse
Sainte Nino est restée et reste un témoin privilégié de l’antique
chrétienté géorgienne, fruit de l’apostolat de notre Sainte patronne,
évangélisatrice de la Géorgie au IVème siècle.
La Géorgie, occupée
pendant plus de 70 ans par la Russie soviétique, est depuis 1991 une
république souveraine qui a recouvré son indépendance. Elle couvre une
superficie de 70.000 km2 et compte environ 5 millions d’habitants.
Jusqu’en 1921, l’Eglise de Géorgie comptait 1527 paroisses desservies par
un clergé de plus de 1700 membres. Réduite dans les années 1980 à une
cinquantaine de paroisses, elle vit, depuis quelques années une
renaissance spectaculaire et tumultueuse.
Paris, février 2005
80 ème
ANNIVERSAIRE DE LA FONDATION DE LA PAROISSE SAINTE NINO DE PARIS
Voir également les vidéos
Photos et vidéos Vakhtang
Davrichachvili et Othar Pataridze
| Texte : Eka Khindjakadze
საიუბილეო ცერემონია ხუთშაბათს, 8 აპრილს,
ქართველი ემიგრანტების მიერ 1929 წელს წმინდა ნინოს ქართული ეკლესიის 80 წლისთავი
პარიზში საზეიმოდ აღინიშნა. დაარსებული ეკლესიის სამლოცველოში მამა არჩილ დავრიშაშვილის
მიერ ჩატარებული პარაკლისით დაიწყო.
პარიზში მყოფ ქართველებთან ერთად ცერემონიას არაერთი საეკლესიო და საერო
პირი დაესწრო. ეკლესიის წარმომადგენელთა შორის იყვნენ საფრანგეთის მართლმადიდებლური
ეკლესიების მიტროპოლიტი ემანუელი ხოლო საქართველოს საპატრიარქოს მხრიდან პარიზში
ახლად დაარსებული წმინდა თამარ მეფის სახელობის ქართული ეკლესიის წინამძღვარი
მამა ანტონი.
საერო პირთა შორის იუბილეს შეუერთდნენ საქართველოს საელჩოს წარმომადგენლობა
საფრანგეთში სრულუფლებიანი ელჩის მამუკა კუდავას ხელმძღვანელობით,
საქართველოს პარლამენტის თავმჯდომარე ბატონი დავით ბაქრაძე რომელიც იმჟამად
პარიზში ოფიციალური ვიზიტით იმყოფებოდა, თბილისის ივ. ჯავახიშვილის სახელობის
სახელმწიფო უნივერსიტეტისა და ევროპის სხვადასხვა უმაღლესი სკოლის პროფესორ-მასწავლებლები
რომლებმაც მონაწილეობა მიიღეს ქართულ მართლმადიდებლურ ეკლესიისადმი მიძღვნილ
საიუბილეო კომფერენციაზე.
საქართველოს პარლამენტის თავმჯდომარემ სიტყვით გამოსვლისას პატივი მიაგო
წმინდა ნინოს ეკლესიის დამაარსებელთა ხსოვნას და ქართული დიასპორის წარმომადგენლებს
გადასცა საქართველოს პრეზიდენტის მილოცვა ამ ღირშესანიშნავ დღესთან დაკავშირებით.
კონფერენციაზე წარმოდგენილი თემები შეეხებოდა როგორც პარიზის წმინდა ნინოს
ეკლესიას, ასევე ქართული მართლმადიდებელი ეკლესიის ისტორიას, მის ავტოკეფალიას
და ზოგადად მსოფლიოს მართლმადიდებლური სამყაროს დღევანდელ განვითარებას.
სახელმწიფო უნივერსიტეტის სახელით რექტორმა გია ხუბუამ წმინდა ნინოს ეკლესიას
წმინდა ნინოს ხატი გადასცა საჩუქრად.
საფრანგეთის ქართველთა სათვისტომოს თავმჯდომარე ბ-ნი ოთარ ზურაბიშვილმა ჩვენთან
საუბრისას ხაზი გაუსვა ქართული ეკლესიის მნიშვნელობას იმ მძიმე წლებში, როცა
საქართველო უცხო ქვეყნის მიერ იყო ოკუპირებული. მხოლოდ პარიზის წმ ნინოს
ეკლესია იყო ქართული ქრისტიანობის თავისუფალი საკულტო ადგილი, - აღნიშნა მან.
წმ. ნინოს საკულტო ასოციაცია 1929 წელს ქართველმა ემიგრანტებმა ილამაზ დადეშქელიანმა,
იოსებ კემულარიამ და ლევან ზურაბიშვილმა შექმნეს რომლის წესდებაც კონსტანტინეპოლის
ეკუმენურმა საპატრიარქომ დააწესა.
პარიზის წმ ნინოს ეკლესიის პირველი რექტორი არქიმანდრიტი გრიგოლ ფერაძე თავის
დროს პარიზსა და პოლონეთს შორის ანაწილებდა რადგან ვარშავის უნივერსიტეტში პატროლოგიასა
და თეოლოგიას ასწავლიდა. მამა გრიგოლი ტრაგიკულად დაიღუპა ნაცისტურ საკონცენტრაციო
ბანაკში. 1995 წელს საქართველოსა და პოლონეთის ორთოდოქსულმა ეკლესიებმა იგი
წმინდანად შერაცხეს.
წმ ნინოს ეკლესიის რექტორი 1941 წლიდან მღვდელი ნიკოლოზ ზამბახიძე გახდა.
1949 წელს კი ეკლესიას სათავეში ელი მელია ჩაუდგა. სწორედ მამა ელიამ და მისმა
საეკლესიო საბჭომ ქართული სათვისტომოს მაშინდელი თავმჯდომარის ლევან ზურაბიშვილის
თაოსნობით შეძლეს საბოლოოდ შეესყიდათ ახლანდელი სამლოცველო ადგილი.
მამა ელიას გარდაცვალების შემდეგ ეკლესიაში მოღვაწეობას 1993 წლიდან მღვდელი
არჩილ დავრიშაშვილი განაგრძობს.
|
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
PÂQUES À PARIS
აღდგომა პარიზში
Voir également les vidéos
ქრისტე აღზდგა !
Vidéos de
Pâques
2010 à l'Eglise Sainte Nino
|
.jpg)
